Het instrument
De overbrenging van klavier naar klepel geschiedt door tuimelaarassen voor de klokken die binnen hangen en gerichte tuimelaars voor de klokken in de omtrek. Dit is een onlogische opstelling, daar de onderdelen in de kleine vieringtoren zeer moeilijk bereikbaar zijn voor onderhoud en reparatie.
De N.K.V. adviescommissie pleitte in 1990 voor een systeem van gerichte tuimelaars, waarbij alle klokken in de omtrek komen te hangen. Omwille van de kosten heeft men bij de uitbreiding en groot onderhoud in 1991 echter gekozen voor het bestaande systeem van tuimelaarassen en gerichte tuimelaars.
De N.K.V. adviescommissie adviseerde in juni 1990 de Stichting Beiaard Harderwijk de beiaard uit te breiden tot 3½ octaaf, zodat veel 4-octaafs muziek speelbaar wordt. Uiteindelijk stelde Petit & Fritsen voor om uit te breiden tot vier volle octaven via een verlegging van de draaddoorvoer van de laagste vijf klokken via een verdeelrek.
De tuimelassen met de daarop bevestigde tuimelarmen functioneren goed. Het mechaniek loopt soepel. De repetitieveren zijn goed afgesteld en geven een regelmatig verloop.
Petit & Fritsen leverde een nieuw vieroctaafs stokkenklavier (oud-Hollands standaard). Bij deze uitbreiding werden tevens 42 nieuwe tuimelaars van RVS geleverd en 42 nieuwe traktuurdraden, eveneens van RVS, voorzien van kunstofpijpjes (t.b.v. de waterkering) en roodkoperen binnenpijpjes.