Het instrument
De klokkenreeks van de beiaard van Harderwijk is in vier stappen tot stand gekomen:
1971 — 25 klokken (c2 t/m d4 chromatisch) — Eysbouts
1971 — 12 klokken (dis4 – d5) — Eysbouts
1982 — 3 klokken (dis5 – f5) — Eysbouts
1991 — 7 klokken (fis5 – c5) — Petit & Fritsen
De zwaarste klok weegt 270 kg, de lichtste klok 8,5 kg.
Het klokkenmateriaal van de in 1971/72 door Eysbouts gegoten beiaard verkeert in uitstekende staat. De in 1982 en 1991 gegoten klokken van Eysbouts en Petit & Fritsen sluiten perfect aan bij de eerder gegoten 37 klokken. Ze vormen een homogene klank. De klank van de in 1991 voltooide vier-octaafsbeiaard is helder en verdragend. De stemming (evenredig zwevend) is goed.
Van nabij (het kerkplein) klinkt de beiaard zelfs iets te fel; op wat grotere afstand is de klank milder en meer evenwichtig.
De klokken zijn vervaardigd uit het meest geëigende klokkenbrons, bestaande uit circa 20% tin, 78% koper en ongeveer 2% aan bijmengingen. Het brons van de klokken uit 1982 werd geleverd door de Fa. Blocq & Maneschijn uit Harderwijk.
De beiaard is voorzien van mangaanbronzen speelklepels van roestvrijstalen klepelstelen. Ze variëren in gewicht van 4 tot 10%.
De moeizaam tot stand gekomen beiaard van Harderwijk zou er niet geweest zijn zonder financiële bijdrage van veel Harderwijkse verenigingen, ondernemingen, stichtingen, kerken, gemeente en burgerij. Deze bonte verzameling van goede gevers is door Eysbouts en Petit & Fritsen vastgelegd door middel van opschriften op de klokken.